Thorgal: Gra Planszowa/pudelka/358216.webptakocena 5/6 · 1 tekst o grzeJoanna Kijanka, Jan Maurycy Święcicki, Rafał Szyma · wyd. Portal Games · 2024Gra
Thorgal: Gra Planszowa
Thorgal: The Board Game
Joanna Kijanka, Jan Maurycy Święcicki, Rafał Szyma · wyd. Portal Games · 2024
- Gracze
- 1–4
- najlepiej: 1–2
- Czas gry
- 90–120 min
- Wiek
- 14+
- Ciężar
- 3/5
- średnia
- Język
- 4/5
- Dużo tekstu: bez angielskiego tylko po polsku
- Po polsku
- Tak
- Portal Games
A Ty? Oceń Thorgal: Gra Planszowa
Oceny czytelników pojawią się po pierwszych głosach.
Bez logowania. Swój głos możesz zmienić albo cofnąć, klikając jeszcze raz. Ranking czytelników →
Nasze teksty o grze
Dodatki
Wszystkie (3) na BGG ↗- Thorgal: The Board Game – Character Set Expansion
- Thorgal: The Board Game – Companion Cards
- Thorgal: The Board Game – Promo Box
Opinie czytelników (10)
Dawidpod: Thorgal: Gra Planszowa Konrad "Sir Acid" KlajborRedakcja
Kubapod: Thorgal: Gra Planszowa Konrad "Sir Acid" KlajborRedakcja
Kubapod: Thorgal: Gra Planszowa Konrad "Sir Acid" KlajborRedakcja
Karolpod: Thorgal: Gra Planszowa Konrad "Sir Acid" KlajborRedakcja
Wolisz pogadać na żywo? Dyskusja trwa na naszym Discordzie →A jak regrywalnosc?
Cześć, a… zależy jak kto patrzy 😉 Jest sporo losowości mechanicznej przy polyomino – w walce i eksploracji, więc tutaj można powiedzieć, że się za szybko nie znudzisz, fabularnie jest gorzej – zazwyczaj masz dwie ścieżki do wygranej, ale akapitów jest mało, bardzo mało, więc tutaj powiedziałbym, że jej prawie nie ma; ot, czasem inaczej mechanicznie trzeba działać na planszy.
A i dzięki za recenzję. Dla mnie gra jednak ma klimacik pomimo swojej eurowatości, bo: Kriss de Valnor jest dobra w walce a ktoś inny w czymś innym Przedmioty i ich ilość dodają klimatu, zwłaszcza, że dużo ich schodzi Grafiki, grafiki, grafiki!!! Jednak opisy paragrafów fabularne też dają poczucie że nie przerzucam tylko ładnych kostek. chcę przecież uwolnić niewolników, zniszczyć świątynię Mechaniki specyficzne dla każdej przygody – tutaj stado wilków, tam drakarry, tu niewolnicy. No to jednak buduje atmosferę też.
Hej, jasne, każdy to inaczej odbiera – moim celem jest zaznaczenie cech gry, ale też wyrażenie swojej opinii. Dlatego ocena Spokojny z zastrzeżeniami w tekście:) Mi mocno przeszkadzało np to, że przeciwnicy to suche bezduszne karty. Przy całym bogactwie wydania, to aż dziwne, że nie pokuszono się o jakieś lepsze graficznie karty wrogów.
Dodam, że to, że wrogowie są w jakiejś liczbie na jednym polu nie determinuje tego, że musimy ze wszystkimi walczyć naraz. Zrobiłem ten sam błąd w pierwszej przygodzie. Powinien być symbol albo zasada w opisie przygody, że walczymy ze wszystkimi wrogami naraz. 🙂
Hej, tak, niestety sporo takich rzeczy jest, a ta walka to wisienka na torcie. Tekst poprawię, żeby się odnieść do tego. My w pierwszej tak faktycznie graliśmy, ale to zachęciło do innej ścieżki przygodowej. Coś czułem, że jest nie tak 😉
A propos walki z kilkoma przeciwnikami naraz to efekt ten ma zastosowanie tylko w rzadkich przypadkach gdy jest to konkretnie zaznaczone w instrukcji. Zazwyczaj trzeba walczyć pojedynczo nawet jak na lokacji jest kilku wrogów.
Karol, …to wiele tłumaczy. Przeczytałem po raz kolejny tę część instrukcji. O ile przynajmniej coś jest na ten temat (nie jak z Jałowym Terenem), to nie jest to też podkreślone (żeby robić tak dopiero, jak każą), a przykładowy obrazek jest centralnie z pierwszego scenariusza. Podczas testów w pierwszym prowadziliśmy inaczej działania przez to, w późniejszych zazwyczaj trafiało się już na połączenia. Jeszcze raz dzięki za uważność, szkoda, że to kolejny przykład niejasności.