TOP 50 gier wszech czasów – edycja 2021
TO NIE JEST AKTUALNA TOP LISTA WG REDAKCJI ANGRY BOARDGAMER. POWSTAŁA NOWSZA WERSJA! Tradycja dla niektórych to rzecz ważniejsza od czegokolwiek innego. My, aż tak bardzo konserwatywni w tym aspekcie nie jesteśmy, jednak myślimy, że jak coś się zaczęło, to trzeba to kontynuować (a że końca nie ma…).
Najlepsze gry planszowe · top 50 wszech czasów · Brass Birmingham · Twilight Imperium 4 ed. · Wojna o Pierścień · Star Wars: Rebelia · Blood Rage · Zakazane Gwiazdy · Scythe · Tzolk’in: Kalendarz Majów · Projekt Gaja · Horror w Arkham: Gra Karciana · Dominant Species · Gra o Tron: Gra Planszowa 2 ed. · Eclipse: Drugi świt galaktyki (N) · Barrage (N) · Szogun · Star Wars: Imperium Atakuje · Tainted Grail: Upadek Avalonu (N) · Great Western Trail · Gloomhaven · Mage Knight · Posiadłość Szaleństwa 2 ed. · Eldritch Horror · Nemesis · Robinson Crusoe: Przygoda na Przeklętej Wyspie · Cywilizacja: Poprzez Wieki · Klany Kaledonii · Martwa Zima: Gra Rozdroży · Aeon’s End · Terraformacja Marsa · Agricola · Roll Player · Root · Dark Souls: The Card Game · Chaos w Starym Świecie · Teotihuacan: Miasto Bogów · Blackout: Hongkong (N) · Terra Mystica · Twilight Struggle: Zimna Wojna · Podwodne Miasta (N) · X-COM: Gra planszowa (N) · Zamki Burgundii · Detektyw: Kryminalna Gra Planszowa · Court of the Dead: Mourners Call (N) · Endeavor: Wiek Żagli (N) · Inis · Mombasa · Świat Dysku: Ankh-Morpork · Cthulhu: Death May Die (N) · Anachrony (N) · Hero Realms
TO NIE JEST AKTUALNA TOP LISTA WG REDAKCJI ANGRY BOARDGAMER. POWSTAŁA NOWSZA WERSJA!
Tradycja dla niektórych to rzecz ważniejsza od czegokolwiek innego. My, aż tak bardzo konserwatywni w tym aspekcie nie jesteśmy, jednak myślimy, że jak coś się zaczęło, to trzeba to kontynuować (a że końca nie ma…). Szczególnie że zarówno wam, jak i nam się to podoba. Mowa oczywiście o topce najlepszych gier wszech czasów, czyli zestawieniu naszych 50 ulubionych gier. Jak mamy w zwyczaju, w okolicach wakacji (bo z początkiem/końcem roku mamy podsumowania i oczekiwania) wrzucamy właśnie taką listę.
Przed lekturą chciałbym ostrzec, że jest to topka, w której głosowała cała redakcja, dlatego nie zdziwcie się, że obok sucharków leżą ameritrashe – jest ona wybitnie zróżnicowana, tak jak my sami, ale wydaje nam się, że dzięki temu, każdy może znaleźć coś dla siebie.
No i jak zwykle, powtarzam po każdym, który takie topki robi – wszystkie gry z tej topki są zajebiste – to, że jakaś gra jest na 18, a inna na 19 miejscu, nie znaczy, że jest realnie lepsza – dostała troszkę więcej punktów w głosowaniu – i tyle.
Żeby pojawiły się nowe tytuły, któreś muszą zniknąć. Poniżej znajdziecie zestawienie gier, które wypadły z zeszłorocznego zestawienia, co jednak również – tak jak wcześniej wspomniałem – nie oznacza, że już nam się nie podobają. Zwyczajnie nie zmieściły się i musiały wypaść.
No okej. Koniec tego pitolenia, czas na mięso. Zapraszamy na planszową wyżerkę. Smacznego.
„Co powiecie na deck-buildingowy pojedynek na magię, miecze i wpływy? A może epicki boss fight, w którym jeden gracz stanie naprzeciw całej grupie bohaterów? Albo kooperacyjną kampanię z systemem rozwoju postaci? Z obecnym zapleczem dodatków w Hero Realms znajdziecie to wszystko i więcej. Już sama podstawka spokojnie wystarcza na długie godziny niesamowicie satysfakcjonującej i dynamicznej rozgrywki, a seria z roku na rok rozwija się coraz bardziej.”
— Łukasz Walczak„Anachrony to złożone i dość ciężkie euro, ale z takim klimatem, że najwięksi sceptycy, moim zdaniem, przekonają się do takich tytułów. Niesamowita, świetnie działająca mechanika manipulacji czasem – samo to wystarczy, żeby gra zapadła w pamięć, a mamy jeszcze mechy, worker placement, dziesiątki decyzji i kombinowanie, jak sobie złożyć silniczek. Całość jest mocno modularna, przez co można poskładać sobie grę. Anachrony mną wstrząsnęło, tak jak kiedyś Scythe, czy Brass. Nawet jeżeli nie jest się zwolennikiem eurasów, czy klimatu ponurej przyszłości, uważam, że każdy planszówkowicz powinien przynajmniej raz w to zagrać.”
— sir AcidALEplanszówki 204,90 zł„Jeżeli masz w ekipie graczy, którzy chcieliby spróbować Ameri, to Death May Die jest jednym z lepszych wyborów. Wartka akcja, klimat tak gęsty, że zagina czasoprzestrzeń i prędkość, z jaką Złe Rzeczy dzieją się na planszy to jedno. Wielkie figurki przedwiecznych i to, że zamiast wpadać w odmęty obłędu, nasi bohaterowo do nich strzelają, to drugie. Tak, kochani, pulpowy styl i Cthuhlu świetnie do siebie pasują, możecie już hejtować. Ja tam uważam, że po wszystkich przegranych partiach w wielu już grach z tego „uniwersum” świetnie jest móc sobie odbić, wyżyć się za te wszystkie porażki…ale! Tutaj też nie jest tak do końca łatwo i będziecie często uciekać spod topora, macek czy utraty poczytalności w ostatnim możliwym ruchu. Nie wiem, jak to działa, ale często tak bywa – co powoduje, że strach w nocy patrzeć przez okno…żeby nie dostrzec za dużo. Odpływam? Nie, panie doktorze… Dla mnie to jest gra, która definiuje gatunek.”
— sir AcidALEplanszówki 366,95 zł„Wygląda na to, że wraz ze stałym wzrostem ceny na rynku wtórnym, ten biały kruk wspina się też coraz wyżej na naszej liście. Choć zdążyła się już ukazać solidna reimplementacja przenosząca sprawdzoną mechanikę w realia wiktoriańskiej Anglii, nie udało jej się wypchnąć Świata Dysku z rankingu. To najlepszy dowód na to, jak niepodrabialna jest to gra. A może po prostu przemawia przez nas nostalgia? Tak czy inaczej, polecamy, o ile udało Wam się dorwać egzemplarz przed laty, albo ma go w kolekcji ktoś z Waszych znajomych. Bo choć to kawał świetnej gry, aktualne ceny raczej nie odzwierciedlają jej jakości.”
— Łukasz Walczak„Euro w Afryce? Da się, gdyż tamże właśnie dzieje się ta mimo upływu lat bardzo oryginalna planszówka. Pod koniec XIX wieku najróżniejsze kompanie handlowe, przy poparciu swoich rządów, rzuciły się, by podzielić pomiędzy siebie afrykańskie bogactwa. Bierzemy udział w tym niecnym procederze, handlując bawełną, kawą czy bananami, ale też zdobywając diamenty. W grze zarządzamy ręką kart, co rundę odzyskując tylko część z nich, staramy się zająć jak największy i jak najbogatszy fragment Afryki, ale nie sami, lecz tą kompanią, w którą najwięcej zainwestowaliśmy. Mnóstwo myślenia strategicznego, negatywnej interakcji i poczucia uczestnictwa w planszówkowej uczcie. /Wojtek”
— trx„Gra niemal równie dobra, jak niedoceniona. Inis to gra area control oparta na drafcie, która dzięki stosunkowo prostej mechanice pozostawia spore pole do grania nad stołem. Rezygnując zaś z punktów zwycięstwa na rzecz trzech różnych warunków wygranej, zachęca do spektakularnych zagrywek i pozostaje emocjonująca do samego końca.”
— Łukasz WalczakALEplanszówki 245,95 zł„Pod koniec XV wieku europejskie karawele i karaki wyruszyły na morza i oceany, aby odkrywać nowe kontynenty, nawiązywać kontakty handlowe i zdobywać bogactwa. Wcielamy się w odkrywców, którzy najpierw eksplorują, a potem eksploatują odległe krainy, by nasza nacja odniosła największy sukces. A robimy to w bardzo prosty sposób – po prostu bierzemy z planszy głównej żetony, którymi wypełniamy naszą planszetkę, wzmacniając nasz potencjał poprzez rozwój i odpowiednie branie i zagrywanie kart. Fantastyczny moduł przedsięwzięć podkręca regrywalność i uatrakcyjnia zasady. Banalna w zasadach, piękna w wykonaniu, szalenie rywalizacyjna, regrywalna i pomysłowa, taką jest gra Endeavor. /Wojtek”
— trxALEplanszówki 299,95 zł (egzemplarz używany)„Skąd wiadomo, że to zauroczenie od pierwszego zagrania? Między innymi stąd, że od momentu, kiedy zagrałem w Court of the Dead minął już rok z hakiem, to ja nadal myślę o tym tytule i bardzo chciałbym w niego zagrać. Strategiczna gra, w której wcielamy się w jednego z nieumarłych walczącego o miejsce w radzie Podziemia i unikając przy tym gniewu walczących ze sobą Aniołów i Demonów? Ja to kupuję. Niestety, brak polskiego wydania wciąż boli. Może któryś z wydawców w końcu by to wydał?”
— Piotr Frąk„Seria mocno się rozgrywa. W tym roku pojawił się Wiedeński Łącznik (klimaty szpiegowskie), a za kilka miesięcy wskoczy przy okazji premiery filmowej wersji – Diuna (Sekrety Rodu). Wydaje się, że mechanika Tropów z oryginału (bo o nim przy okazji 42 miejsca mówimy) jest całkiem zacna i twórcy wdrażają ją nie tylko przy okazji tytułów stricte detektywistycznych, ale również przygodowych. Zobaczymy.”
— trxALEplanszówki 110,95 zł„Mam wrażenie, że jest to gra, której nie trzeba nikomu przedstawiać. Wizytówka króla sucharów Stefana Felda. Jeżeli w grach interesuje Cię wyłącznie mechanika to jeden z lepszych wyborów. Gra, która łączy przystępność zasad z szerokim wachlarzem możliwości. Z jednej strony wszystko oparte jest o rzut kości, z drugiej ogrom możliwości pozwala zapanować nad ich losowością. Im więcej kombosów uda nam się wykręcić, tym większa satysfakcja. Idealna do pozyskiwania adeptów na eurograczy. Obecnie na rynku dostępne jest jubileuszowe wydania, które pozwala wzbogacić grę o dodatkowe warianty.”
— GekonALEplanszówki 90,95 zł„Gradaptacja gry komputerowej, czy raczej serii gier komputerowych traktujących o odpieraniu kosmicznych najeźdźców. Dla mnie osobiście – pierwsza ogrywana gra z aplikacją. Stres znany z komputerowych oryginałów autor osiąga tutaj limitami czasowymi – gramy jako zarządzający organizacją X-Com, każdy gracz wciela się w innego oficera (tutaj największa wada gry – zasadniczo bez kompletu czterech graczy nie ma sensu grać; jest to możliwe, ale dość frustrujące, bo jedna osoba musi wziąć na swoje barki kilka ról). Aplikacja serwuje nam sytuacje typu „masz 120 sekund na podjęcie decyzji, czy stracić to terytorium, ten oddział, czy kawałek bazy” – co chwila i bez wytchnienia. Niesamowite przeżycie, aczkolwiek nie jest to tytuł do codziennego grania. X-Com świetnie się broni nawet dla osób, które nie miały kontaktu z oryginalnymi komputerowymi grami, ale błyszczy w oczach ludzi, którzy znają z autopsji (hehe) sytuacje, gdzie mając 99% szans na trafienie, nasi żołnierze pudłują…z dwóch metrów. Polecam, póki można zainstalować na czymkowiek aplikację do gry.”
— sir Acid„Nazwisko Suchy zobowiązuje do tworzenia ciężkich euraczy. Tak suchych jak piaski pustyni. Czy przeniesienie tematyki pod wodę sprawi, że gra wypłynie na szerokie wody? Podwodne Miasta to ciężki euracz traktujący o rozbudowie podwodnej sieci miast. Zagrywaj karty i wykonuj akcje z planszy głównej – tak w skrócie można opisać mechanikę gry. Lubiana przez wielu nie bez powodu trafia często na mój stół. Oprócz podstawowej wersji mamy też dodatek, który uzupełnia podstawkę o elementy, które jeszcze bardziej rozbudowują jej miodność.”
— Piotr FrąkALEplanszówki 192,95 zł„Zimna Wojna to (wydaje się) wdzięczny temat, by zrobić grę planszową – a tu jakieś historie szpiegowskie, a tu przepychanki dwóch głównych bohaterów tamtejszych czasów – USA i ZSRR. Ta gra opowiada o tym drugim i powiem wam szczerze, że robi to bardzo dobrze. Oczywiście całą historię piszemy od nowa i USA wcale nie musi wygrać.”
— trx„Wymagająca gra euro w świecie fantasy, choć zdawałoby się to wykluczać. Daje możliwość w podstawowym wydaniu zagrania jedną z 14 ras. Doczekała się dwóch dodatków. Ostatni „Kupcy” nieco wskrzesił pamięć o tym tytule, a mnie samemu pozwolił na nowo przypomnieć sobie o jego świetności – klasa sama w sobie – mimo upływu lat pokazuje pazur. Zdecydowanie dla zaawansowanych graczy.”
— Gekon„Niewiele jest gier euro, które sprawiają, że mógłbym w nie grać non stop. Blackout: Hongkong należy właśnie do tych nielicznych tytułów. Prosta, a zarazem skomplikowana mechanika, intrygujący styl graficzny oraz… No właśnie to „coś”, czego nie da się opisać słowami. Warto również dodać, że prócz rozgrywki rywalizacyjnej możemy również rozegrać kooperacyjną kampanię, gdzie łączymy siły, aby przywrócić spokój w Hongkongu.”
— Piotr FrąkALEplanszówki 179,95 zł„Teotihuacan w wolnym tłumaczeniu to miejsce, w którym ludzie stają się bogami. I trochę tak jest, bo nasi robotnicy (kości) tak bardzo dojrzewają podczas swoich robót, że w pewnym momencie umierają stając się bogami, a jednocześnie odradzają, by służyć nam dalej. Interesująca mechanicznie gra worker placement, w której zdobywamy surowce, aby budować bogom piramidę (bo za to jest najwięcej punktów), ale też zbierać je innymi metodami. Chociaż nie jest to prosta gra, sprawia mnóstwo przyjemności z rywalizacji. /Wojtek”
— trx„W wielu kręgach kultowa a przede wszystkim trudno dostępna gra planszowa autorstwa Erica M. Langa – znanego głównie z tytułów area control. Chaos w Starym Świecie to również gra tego typu. Gracze stają po tej 'złej’ stronie barykady – wcielają się w bogów chaosu i konkurują między sobą o to, który najbardziej spustoszy Stary Świat. System walki inspirowany jest bitewniakiem – każda figurka ma swoje statystyki, ale o zadaniu przeciwnikom obrażeń lub nie decyduje rzut kośćmi.”
— Sythriel„Dark Soulsy, to serio, o której mógłbym rozmawiać godzinami. Nawet z czystym sumieniem przyznaję się, że należę do grona fanów tej zacnej serii. Gdy dowiedziałem się, że jest gra planszowa i to w dodatku karcianka, to nie mogłem przejść obojętnie obok tego tytułu. Dark Souls: The Card Game to kooperacyjny tytuł, który bardzo zmyślnie przenosi idee Soulsów. Symulatorem umierania na planszy bym to nie nazwał, ale każdy fan Soulsów powinien chociaż tego tytułu spróbować, bo naprawdę warto!”
— Piotr Frąk„Niewiele jest tytułów, które wynoszą asymetrię na pierwszy plan tak bardzo, jak Root. Podstawowe pudło to w zasadzie cztery gry w jednej, połączone w przecudny miszmasz gry ekonomicznej, area control, tableau building, a nawet przygodówki. Wszystko to okraszone uroczymi wizerunkami leśnych zwierzątek w niepowtarzalnym stylu Kyle’a Ferrina, które nadają grze swoistej lekkości pomimo dość wysokiego progu wejścia. Bo przecież nic tak nie zachęca do krwawej wojny o wpływy jak słodziuchny szop i kot w płaszczyku. Mamy nadzieję, że w tym roku doczekamy się wreszcie szumnie zapowiadanego drugiego dodatku wprowadzającego do gry księstwa kretów i kruczych spiskowców.”
— Łukasz Walczak„W podstawowej wersji stosunkowo szybka gra z draftem i zarządzaniem kośćmi. Ubrana jest w klimat gier RPG. Gracze tworzą swoje postaci, muszą zadbać by miały odpowiednie cechy atrybutów, kupują dla nich broń, pancerz, zdolności i cechy. Roll Player doczekał się dwóch dodatków – 'Potwory i Sługusy’ oraz 'Chochliki i Chowańce’.”
— Sythriel„Złośliwie nazywana najbardziej duszącą graczy planszówką. Gra z tych, które się albo kocha, albo nienawidzi. Aż dziw bierze, że Agricola ma już 14 lat i wciąż urzeka kolejne kohorty stykających się z nią graczy, generowane nowe wersje (niestety uproszczone) podbijają wciąż i wciąż kolejne stoły. Budowanie gospodarstwa rolnego w XVII wieku, walka z głodem, trzymanie zwierząt w domu, masa kart i worker placement – wciąż bardzo dobre i bardzo świeże, a jednocześnie wyznaczające ramy gatunku. /Wojtek”
— trx„Planszówkowy fenomen. Gra, która ma tyle wad, że nie powinna stać się takim hitem sprzedażowym. Po prostu ma coś w sobie, i to pomimo dość przeciętnego wydania. Liczba dodatków zaczyna przerażać, również tych fanowskich, i zaczynam mieć obawę, że kolejne elementy coraz bardziej rozwadniają szkielet gry podstawowej. Nie można jednak odmówić różnorodności rozgrywek. Poczynając od cech korporacji, w którą przyjdzie nam zarządzać po zestawy kart, które przyjdzie nam kupić – naprawdę trudno o dwie podobne partie. Dziwnie do zabrzmi, ale jest w niej mimo wszystko sporo klimatu.”
— GekonALEplanszówki 166,95 zł„Aeon’s End to seria, którą określam „najlepszą grą dla par”. Deckbuildery, to mój ulubiony gatunek gry, a na dodatek w tej serii nie występuje coś, co wielu graczy nie cierpi. Chodzi oczywiście o losowość przy tasowaniu talii. Tutaj sami układamy karty w taki sposób, jaki nakazuje nam instrukcja i ich kolejność zagrywania, przez co mamy większą kontrolę na to, co się wydarzy. Dodatkowo, Nemezis, główni przeciwnicy w grze, są trudni do pokonania, dlatego współpraca i dobrze dobrana strategia jest kluczowa, żeby zwyciężyć. Prócz dwóch „podstawek” do Aeon’s End wydano sporo dodatków, dzięki czemu gra starcza na bardzo, bardzo długo.”
— Piotr FrąkALEplanszówki 130,95 zł„Gry z elementem ukrytego zdrajcy zawsze dzielą graczy. To w pełni zrozumiałe, że nie każdemu odpowiada kilkugodzinna atmosfera knucia i nieufności. Dla tych jednak, którzy utożsamiają dobrą zabawę z ciągłym przerzucaniem się podejrzeniami i festiwalem noży wbjanych w plecy, Martwa Zima jest pozycją obowiązkową. Spora pula ukrytych celów, scenariuszy, ocalałych i kart rozdroży wprowadzających wydarzenia fabularne gwarantuje jej zaś bardzo wysoką regrywalność.”
— Łukasz Walczak„Gra, która pojawiła się trochę znikąd, podejrzewana o bycie reimplementacją Terry Mystiki, okazała się znakomitym, samodzielnym tytułem, który podbił planszówkowe stoły i został oceniony jednoznacznie pozytywnie. W Klanach prowadzimy jeden ze szkockich rodów w czasach wczesnego kapitalizmu, z jednej strony intensywnie rozwijając produkcję rolną, poprzez zajmowanie kolejnych mniej lub bardziej wartościowych pól, z drugiej handlując dobrami i wykonując kontrakty. Tajemniczy autor Juma Al-JouJou wziął sample mechanik z kilku gier i stworzył pełnokrwisty tytuł, sprawiający mnóstwo satysfakcji graczom na całym świecie. /Wojtek”
— trx„To jest gra, która ma mnóstwo wad: jej obsługa jest nieintuicyjna, trwa bardzo długo, rozgrywka nad stołem może być niesprawiedliwa, a jeśli któryś z graczy odstaje militarnie może się od razu usiąść w kącie i zacząć płakać. Ale jednocześnie jest to najlepsza gra cywilizacyjna, w której karty potrafią zasymulować rozwój ludzkości od epoki brązu po podbój kosmosu i prześledzić rozwój kultury od budowy piramid po wynalezienie bomby atomowej. Jeśli lubisz epickie epopeje o dziejach ludzkości Cywilizacja: Poprzez wieki jest właśnie dla ciebie. Oczywiście nie wspomnimy ani słowem o świetnej apce, bo jesteśmy blogiem o planszówkach, prawda? /Wojtek”
— trx„W moim odczuciu jest to tytuł, który powinien być w domu każdego gracza. Świetna, trudna i wymagająca kooperacja, która kopie po tyłkach i nie bierze jeńców. Jeden z najlepszych polskich tytułów. Gra przenosi nas na bezludną wyspę (z założenia, chociaż różne scenariusze mogą powiedzieć nam co innego), jednak nie będzie różowo. Banany to rzadkość, pantery są za co drugim zakrętem, jest zimno i pada, jest zimno i pada na to miejsce pośrodku… niczego.”
— trxALEplanszówki 137,95 zł„Nasz polski horror science fiction „wcalenieobcy” mocno zleciał w tym roku, ale być może zasłużył sobie to przez dość dramatyczny błąd polskiego wydawcy przy dodruku, który mocno namieszał. Bardzo ciężki klimat klaustrofobicznej ucieczki i beznadziejnej próby uratowania siebie, często kosztem innych. Pysznie.”
— trxALEplanszówki 457,95 zł„Choć jest tylko spin offem głównej serii, zdaniem wielu to najdoskonalszy etap rozwoju formuły zapoczątkowanej przez Horror w Arkham. Eldritch Horror rozciąga miejsce akcji z dusznego miasta na wszystkie kontynenty, dając graczom możliwość przeżycia przygód, które w samym Arkham byłyby niemożliwe. Odczuwalnie upraszcza przy tym mechanikę, choć nie próbuje jej rewolucjonizować. To perfekcyjne rozwinięcie sprawdzonej ameritrashowej formuły.”
— Łukasz Walczak„Gra typu Dungeon Crawler osadzona w świecie Mitologii Cthulhu autorstwa H.P. Lovecrafta. Przepięknie wykonana, niesamowicie klimatyczna. Z pewnością odnajdą się w niej gracze RPG zaznajomieni z systemem Zew Cthulhu. Ciągła atmosfera zagrożenia, przemyślane scenariusze i zagadki, walki z potworami i pomocna aplikacja. Trzeba spróbować!”
— SythrielALEplanszówki 401,95 zł„Co zrobić, kiedy my mamy ochotę zagrać w coś ciężkiego, a nie mamy nikogo pod ręką? W dodatku chcemy pograć i w ameri, i w euro oraz cieszyć oko pomalowanymi figurkami. Te oraz inne zachcianki zaspokoi nas Mage Knight. Epicka przygoda ze zmyślnie schowanymi mechanikami euro, figurki, które od razu są pomalowane. Nie bez powodu Mage Knight jest uznane za jedną z lepszych gier solo i sam tę opinię potwierdzam. Ciężka, długa, wymagająca, a zarazem strasznie satysfakcjonująca i wbrew pozorom, piekielnie regrywalna. Nie rozpisując się już więcej, sprawdźcie najlepiej sami i się przekonajcie, że warto.”
— Piotr Frąk„Wciąż numer jeden na liście rankingu użytkowników Board Game Geek. Wyróżnia się ogromną ilością zawartości i systemem walki rezygnującym z używania kości (ma w sobie coś z euro gier). Gloomhaven to dungeon crawler typu legacy i idealna pozycja dla każdego gracza ceniącego sobie rozbudowaną fabułę i rozwój postaci. Wkrótce przekonamy się czy król zostanie zdetronizowany przez swojego następce – Frosthaven.”
— SythrielALEplanszówki 899 zł (egzemplarz używany)„Druga połowa XIX w., zachodnie rubieże kształtujących się Stanów Zjednoczonych. Stada krów, hodowane na bezbrzeżnych preriach, kowboje muszą przepędzić przez niebezpieczne tereny, by doprowadzić je do Kansas, wielkiego centrum handlowo-kolejowego. A w co gramy? Ano zarządzamy ręką kart z krowami w taki sposób, aby po drodze pozbyć się tych niepotrzebnych (możliwie za jakieś profity), by do Kansas dotrzeć z jak najbardziej różnorodnym stadem. Inwestujemy w kolej, by jak najlepiej je sprzedać, a i zatrudnianie pomocników też da nam trochę punktów. Pfister w najwyższej formie: rewelacyjna mieszanka mechanik, przyjemność grania, niegłupie zasady, poczucie sprawczości, rozmach, świetne pomysły. /Wojtek”
— trxALEplanszówki 175 zł (egzemplarz uszkodzony)„Zasadniczo jest to bardziej interaktywna, klimatyczna opowieść, niż gra. Bardziej paragrafówka, niż planszówka. Bardziej… Upadek Avalonu to dziejąca się w umierającej krainie opowieść o bohaterach mimo woli, o traceniu nadziei, historia niebezpiecznie bliska pewnej jesieni…ale wyłamująca się nieco ze schematu. Oto na tle wielu podobnych światów mamy historię arturiańską, co jest powiewem świeżości. Ciężkawe pudło oprócz setek kart zawiera grubą księgę przygód, z której skacząc po paragrafach snujemy naszą opowieść. Kampania zabierze nam sporo czasu, a w drodze (niestety mocno opóźnionej) są jeszcze dodatki, które mają więcej treści niż podstawka. To nie jest planszówka, to jest opowieść, pewne przeżycie – historia, którą sobie sami ułożymy, historia, która może być opowiedziana na wiele różnych sposobów – wszak można wybierać i bohaterów i ścieżki ich postępowania.”
— sir AcidALEplanszówki 270,95 zł„Lasery latające nad głowami, pojedynki na miecze świetlne, legendarni bohaterowie i arcyzłole z odległej galaktyki. Wszystko to upchane w kampanijnym dungeon crawlerze, który wyciąga z serii Star Wars to, co w niej najlepsze. Imperium Atakuje dało mi najwięcej frajdy z zabawy plastikowymi figurkami od ukończenia zerówki. Przy trzech trybach rozgrywki i całym stosie dostępnych dodatków każdy fan gwiezdnej sagi powinien znaleźć tu coś dla siebie. Szkoda tylko, że gra od dłuższego czasu nie jest już rozwijana, a z dostępnością dotychczasowych rozszerzeń z roku na rok jest coraz słabiej. Być może czas na kolejną edycję?”
— Łukasz Walczak„Mówiąc Szogun, myślę wieża. Ma ona oczywiście swoich przeciwników, ale trudno jest osiągnąć większe napięcie podczas oczekiwania na wynik stoczonej właśnie potyczki. Walki o terytoria na mapie feudalnej Japonii, gdzie zbieranie podatków i plonów ryżu ma niekiedy większe znaczenie niż rozwój militarny. W czasie programowania akcji można faktycznie poczuć się jak generał planujący ruchy swoich wojsk. Z jednej strony strategia, z drugiej szczęście lub pech wieży. Niezapomniane emocje. Mimo upływu lat, nadal ma silną pozycję wśród gatunku area control. Poza tym dowodzi, że wypasione figurki na planszy wcale nie są potrzebne, by rozegrać satysfakcjonującą partię.”
— Gekon„Barrage szturmem podbija wyższą część stawki w naszej topce wszech czasów. Gra euro o przepuszczaniu wody przez tamy i zasilaniu elektrowni. Na planszy jest zawsze ciasno i każdy ruch należy dokładnie przemyśleć. Nieuważny gracz może zostać przyblokowany przez oponentów. Barrage nie jest najbardziej imponującą pod względem graficznym grą planszową, ale nadrabia to naprawdę świetną rozgrywką.”
— Sythriel„Druga edycja świetnego, szybkiego 4x, idealnego, jak nie mamy 14 godzin na Twilight Imperium (albo wystarczającej ilości graczy). Rewelacyjne wydanie – jakościowe komponenty, fabryczny insert (tacki Game Trayz – grę rozkładamy w kilka chwil), doszlifowane zasady i tony elementów gry powodują stałego banana na twarzy. Można marudzić, że nie ma takiej polityki, jak TI, można marudzić, że nie ma takiej złożoności (wystarczy przestać grać ludźmi i gra się robi mocno asymetryczna, bardziej wymagająca), ale Eclipse robi dwie rzeczy świetnie. Po pierwsze: dobrze się skaluje – nawet w dwie osoby można dość fajnie zagrać. Po drugie – nie zabiera dużo czasu. Oczywiście, przy zestawie 5 osób zejdzie się nam trochę dłużej niż szybka partyjka Scythe, ale nadal nie trzeba będzie się umawiać na 6 rano w sobotę, żeby mieć szansę na skończenie gry przed północą. Odnośnie samej rozgrywki – 4x ze świetnie przemyślanym systemem rozwoju okrętów, gra pozornie skomplikowana, ale do ogarnięcia nawet przez osoby, które dopiero co ogrywały podstawowe gry (serio, sprawdzone kilkakrotnie), gra, która też fajnie się skaluje z naszym poziomem zaawansowania, ale nie spowoduje zastoju na 60 minut, gdzie jeden gracz musi przeliczyć sobie ruchy. Polecam całym mym miłującym kosmos i 4x sercem.”
— sir Acid„Kolejny rok i niestety kolejny spadek. Jest to ulubiony mój tytuł, jednak głosy redakcji oraz wiek, swoje zweryfikował. Jeżeli jesteś fanem Gry o Tron lub najzwyczajniej w świecie lubisz strategie, negatywną interakcję, blefowanie, noże w plecach i rozwody — to jest to gra dla Ciebie.”
— trx„Gra łącząca w sobie mechaniki euro z area control. Cechuje się niesamowitymi rozwiązaniami mechanicznymi. Każdy element to precyzyjna zębatka, która składa się na mechanizm o jakości szwajcarskiego zegarka. Każda akcja i jej następstwo wywołują efekt „WOW”. Już wkrótce pojawi się polskie wydanie od wydawnictwa Phalanx. Zostanie uaktualnione o nową szatę graficzną.”
— SythrielALEplanszówki 82,95 złNigdy nie sądziłem, że karcianka typu LCG może aż tak bardzo mnie do siebie przekonać. Jak to zwykle bywa w grach tego typu, trzeba przepieprzyć krocie, bo wydawca zaopiekował się nami i wydaje co rusz nowe – świetne – kampanie i pojedyncze scenariusze. Chyba nie muszę dodawać, że gra dzieje się w uniwersum Mitologii Cthulhu?
komentuje trx
Projekt Gaja to twórcze rozwinięcie starego, dobrego tytułu, jakim jest Terra Mystica w którym pozbyto się wad poprzedniczki (na przykład stała plansza została zastąpiona modularną) i dodano kilka podkręcających elementów, które czynią ten tytuł perełką w dziedzinie mechanika gier euro. W grze prowadzimy swoją rasę na podbój kosmosu, dbając o rozwój technologii, kolonizację planet i budowę dających duże profity przymierzy. Każdy ruch waży, przeciwnicy nie śpią i zajmują sąsiednie planety, a nasza technika zawsze jest niewystarczająca. Duża, wymagająca, mięsista gra, wzbudzająca zachwyt głównie wśród zaawansowanych graczy, którym obojętna jest surowa uroda kosmicznej planszówki. /Wojtek
komentuje trx
Może pamiętacie, że w 2012 roku był koniec świata, przepowiedziany przez Majów. Jedni się niepokoili, inni uznali, że to dobra okazja, aby stworzyć grę planszową. Zwykle takie produkty okolicznościowe bazują wyłącznie na marketingu i szybko padają ofiarą zapomnienia. Tymczasem Tzolk’in okazał się grą ponadczasową, a napędzający ją mechanizm pięciu kół zębatych do dziś budzi zdumienie swoją elegancją i pomysłowością. To worker placement, w którym albo stawiamy na koła dowolną dostępną liczbę robotników, odpowiednio opłacając ich trud kukurydzą, albo zdejmujemy, uzyskując profity z pola, na które robotnik dotarł. Gra jest absolutnie policzalna, wymaga skrupulatnego planowania, które łatwo mogą zepsuć przeciwnicy. I wciąż trwają spory, która ze strategii jest tą zawsze wygrywającą. /Wojtek
komentuje trx
Gra planszowa, z ciekawą genezą. Inspiracją to jej stworzenia były grafiki Jakuba Różalskiego prezentujące alternatywny świat 1920+, który przemierzają majestatyczne mechy. Z jednej strony ekonomiczna gra z dużą dozą klimatu zaszytego w grafikach i temacie, z drugiej kontrola terenu ze specyficznym aspektem militarnym. Nie bez znaczenia jest też jakość wydania, która w roku premiery robiła wrażenie, poniekąd wyznaczając standardy dla kolejnych tytułów.
komentuje Gekon
Jeżeli jesteś fanem Warhammera 40k, to jest to gra, w którą musisz zagrać. Strategia, w której zetrzeć się mogą ze sobą cztery frakcje – Ultra Marines, Space Marines Chaosu, Eldarzy oraz Orkowie. Dostajemy świetny mechanizm rozkazów (i ich blokowania), area control, a nawet deck building. No i figurki oraz tonę losowości, bo jakby inaczej?
komentuje trx
Niewątpliwie za komercyjny sukces gry odpowiada popularny świat Wikingów i ich mitologicznych bóstw i stworów. Szczegółowe modele figurek są wisienką na torcie. Jednak bez solidnej mechaniki i satysfakcjonujących rozgrywek gra z pewnością nie zagościłaby dłużej na naszych stołach. A ona nadal znajduje się w ścisłej czołówce. To co elektryzuje to chyba nieprzewidywalność. Efekty bitew mogą zaskoczyć dosłownie wszystkich, choć paradoksalnie wiemy, czego możemy się spodziewać. Wyciągnięta na stół zapewnia sporo emocji.
komentuje Gekon
Dobre gry się nie starzeją. Taka właśnie jest Star Wars: Rebelia, czyli świetna implementacja pierwszej trylogii filmowej Gwiezdnych Wojen na planszy. Epicka gra, dzięki której możesz napisać swoją wersję znanej już opowieści – asematryczna, klimatyczna, a w dodatku ze świetnie działającymi mechanizmami – must have dla wszystkich fanów Star Warsów. Na liście, kolejny rok w czołówce.
komentuje trx
3Mocarna strategia w klimatach Władcy Pierścieni, a raczej bezpośrednie przełożenie tolkienowskiej trylogii prosto na planszę. Genialna gra, która widnieje w zestawieniu Najlepszych Gier (niegdyś naczelnego, obecnie całej redakcji) Angry Boardgamer od praktycznie zawsze, chociaż w tym roku spadła o jedno oczko. W tej grze wszystko się zgadza. Uczta dla fanów klimatu, turlania kostkami, emocji i świetnej opowieści.
2Macie za dużo czasu? Chcecie wyjść rano z domu i wrócić wieczorem? Uwielbiacie klimaty Sci-Fi? Twilight Imperium to gra 4X, gdzie średni czas rozgrywki w pełnym składzie wynosi od 10 do 12 godzin. Wielu może tak długa rozgrywka zniechęcić, ale dla mnie granie w Twilight’a, to rytuał. Specjalne umawianie się na granie w jeden tytuł, aby przez pół dnia walczyć w kosmosie o bycie najlepszym z najlepszych. Masa zawartości, która podbita została dodatkiem, który wnosi drugie tyle, co gra podstawowa. Jeśli kiedykolwiek będziecie mieli okazję zagrać, zróbcie to. To jest przeżycie, którego nie zapomnicie w swoim planszówkowym życiu przez długi czas.
1Po raz kolejny na pierwszym miejscu. To tylko dowodzi wspaniałości tego tytułu. Brass to coś z gatunku „Brothers In Arms” Dire Straits, które mam wrażenie, że zawsze jest w czołówkach topu wszechczasów. Wyśmienita gra przenosząca nas w okres rewolucji przemysłowej. Przeznaczona jest zdecydowanie dla wymagających graczy, chociaż zasady wcale nie przytłaczają. Na ciemnej niczym od smogu parowozów planszy budować będziemy sieć fabryk i komunikacyjnych połączeń. Ciągła konkurencja o dostęp do surowców i rynków zbytu. Czołówka gier ekonomicznych – co zresztą widać. Jest to jedna z gier, która obowiązkowo powinna znaleźć się na każdym regale szanującego się gracza.
Na iPhonie powiadomienia działają po dodaniu strony do ekranu głównego (Udostępnij → Do ekranu głównego).
TopkaMechanika deckbuildingu dziś to pewien standard. Często spotykana, z rozumiana i lubiana. Oczywiście pojawiają się różne jej wersje, ale trzon pozostaje podobny - w trakcie gry rozwijamy swoją talię (lub od razu rękę), by być lepszym/skuteczniejszym w trakcie rozgrywki.
Kamil Traks ·
TopkaWorker placement to jedna z tych mechanik, które wydają się banalnie proste. Bierzesz swoich ludzi, stawiasz ich na planszy i robisz akcję. Tyle.
Kamil Traks ·
TopkaJak co roku przyszedł czas na aktualizację naszego zestawienia najlepszych gier planszowych wszech czasów. To ranking, który zawsze wywołuje najwięcej dyskusji – i bardzo dobrze, bo właśnie o to w nim chodzi.
Kamil Traks ·
komentuje Piotr Frąk
Komentarze (0)
Wolisz pogadać na żywo? Dyskusja trwa na naszym Discordzie →